Showing posts with label मराठी कविता. Show all posts
Showing posts with label मराठी कविता. Show all posts

दिवस असे की कोणी माझा नाही......Divas Ase Ki by Sandip Khare

दिवस असे की कोणी माझा नाही अन् मी कोणाचा नाही....
आकाशाच्या छत्री खाली भिजतो ,
आयुष्यावर हसणे थुंकुन देतो

या हसण्याचे कारण उमगत नाही
या हसणे म्हणवत नाही.......!!!

प्रश्नांचे हे एकसंधसे तुकडे
त्यावर नाचे मनीचे अबलख घोडे
या घोड्याला लगाम शोधत आहे
परि मजला गवसत नाही............!!!

मी तुसडा की मी भगवा बैरागी
मद्यपिवा मी गांजेवाला जोगी
अस्तित्वाला हजार नावे देतो
परि नाव ठेववत नाही.........!!!

मम म्हणताना आता हसतो थोडे
मिटून घेतो वस्तूस्थितीचे डोळे ,
या जगण्याला स्वप्नांचाही आता
मेघ पालवत नाही...........!!!
दिवस असे की कोणी माझा नाही अन् मी कोणाचा नाही..........!!! 

आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो..... Aatasha mi fakt rakane by Sandip Khare

आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो
चाकोरीचे खर्डून कागद सहीसपाठवतो

व्याप नको मज कुठलाही अन्‌ताप नको आहे
उत्तर कुठले मूळात मजला प्रश्न नको आहे
या प्रश्नांशी अवघ्या परवा करार मी केला
मी न छ्ळावे त्यानां , त्यांनी छळू नये मजला
बधीरतेच्या पुंगीवर मी नागोबा डुलतो

आता आता छाती केवळ भिती साठवते
डोंगर बघता ऊंची नाही खोली आठवते
आता कुठल्या दिलखुश गप्पा उदार गगनाशी
आता नाही रात्रही उरली पूर्वीगत हौशी
बिलंदरीने कलंदरीची गीते मी रचतो

कळून येता जगण्याची या इवलिशी त्रिज्या
ऊडून जाती अत्तरापरी जगण्याच्य मौजा
दारी नाही फिरकत कुठला नवा छंद चाळा
राखण करीत बसतो येथे सदॆव कंटाळा
कंटाळ्याचा देखील आता कंटाळा येतो

आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो


Aatasha mi fakt rakane by Sandip Khare

मेघ नसता वीज नसता मोर नाचू लागले - Megh Nasata by Sandip Khare

मेघ नसता वीज नसता मोर नाचू लागले
जाहले इतुकेच होते की तुला मी पाहिले !

गोरट्या गालांवरी का चोरटा हा रक्तिमा ?
तू मला चोरून बघताना तुला मीपाहिले !

एवढे नाजुक आहे वय तुझे माझ्या फुला
रंगदेखील पाकळ्यांवर भार वाटू लागले !

लाख नक्षत्रे उराशी , नभ तरीही हळहळे
हे तुझे नक्षत्रवैभव का धरेवर राहीले ?

पाहता तुज रंग उडूनी होई गजरा पांढरा
शल्य हे त्याच्या उरातील बघ सुगंधू लागले !

भर पहाटे मी फुलांनी दृष्ट काढून टाकली
पाहती स्वप्नी तुला जे भय तयांचे वाटले !

आई - फ. मु. शिंदे Aai By F M Shinde

आई एक नाव असत
घरातल्या घरात गजबजलेलं गाव असत
सर्वात असते तेव्हा जाणवत नाही
आता नसली कुठच तरी नाही म्हणवत नाही

जत्रा पांगते पाल उठतात
पोरक्या जमिनीत उमाळे दाटतात
आई मनामनात तशीच ठेउन जाते काही
जिवाचे जिवालाच कळावे अस जाते देऊन काही

बॉस …...- संदिप खरे....Boss by Sandip Khare

बॉस खुप उशिरापर्यंत थांबायचा आणि वैताग आणायचा…
लाल लाल कंटाळल्या डोळ्यांनी काम करत रहायचा…
आम्ही घरी निघालो की चुकचुकायचा…
मी लग्नाळलेला… वाटायचं- 'चांगलं घरी जायचं सोडून 

स्वातंत्र्यदेवीची विनवणी - कुसुमाग्रज Swatantradevichi Vinavani

स्वातंत्र्यदेवीची विनवणी

पन्नशीची उमर गाठली अभिवादन मज करू नका ।
मीच विनविते हात जोडूनी वाट वाकडी धरू नका ॥

सूर्यकुलाचा दिव्य वारसा प्रिय पुत्रांनो तुम्हा मिळे ।
काळोखाचे करून पूजन घुबडांचे व्रत करू नका ॥

अज्ञानाच्या गळ्यात माळा अभिमानाच्या घालू नका ।
अंध प्रथांच्या कुजट कोठारी दिवाभीतासम दडू नका ॥

जुनाट पाने गळून पालवी नवी फुटे हे ध्यानी धरा ।
एकविसावे शतक समोरी सोळाव्यास्तव रडू नका ॥

जालियनवाला बाग - कुसुमाग्रज Jaliyanwala Baug

रक्ताचे नच ओघळ सुकले अजुनि क्रुसावरचे
विरले ना ध्वनि तुझ्या प्रेषिता, अजुनी शब्दांचे

मंगल तव गीतांचा होतो मंदिरात घोष-
"प्रेम, शांती अन् क्षमा यामधे वसतो परमेश !"

आणि आज हे तुझ्या पताका ज्यांच्या हातात
निःशस्त्रांच्या रक्तामांसामधे नाहतात

मर्दांच्या बंदुका उडाल्या मुलाबायकात
जगजेत्यांच्या प्रराक्रमाची स्फूर्तिप्रद रीत !

पाचोळ्यापरि पडली पाहुन प्रेतांची रास
नयन झाकले असशिल देवा, तूं अपुले खास;

असेल ही वा सैतानाची प्रभूवरी मात
एक जखम अन् नवीन येशू, तुझ्या काळजांत !

प्रेम - कुसुमाग्रज Prem by Kusumagraj

पुरे झाले चंद्रसूर्य
पुऱ्या झाल्या तारा
पुरे झाले नदीनाले
पुरे झाला वारा

मोरासारखा छाती काढून उभा रहा
जाळासारखा नजरेत नजर बांधून पहा
सांग तिला तुझ्या मिठीत
स्वर्ग आहे सारा

शेवाळलेले शब्द आणिक
यमकछंद करतील काय?
डांबरी सडकेवर श्रावण
इंद्रधनू बांधील काय?

तेव्हा....Tevha

अवेळी जागलेल्या कोणाएका
कोकिळेने
भ्रमिष्टपणे
दिली भिरकावून आकाशावर
कोठल्या स्वप्नाच्या स्पंजात रुतणारी
चौधारी
पल्लेदार स्वरावळ
नंतर सारं स्तब्ध….
संगमरवरी स्तंभाला टेकून
उभी राहिलेली व्याधाची चांदणी
किंचित हसली,
आणि रुपेरी वस्त्राचे हेम
अलगद उचलून
उतरायला लागली पहिली पायरी
क्षितिजाच्या तळाकडे…..
तेव्हा चारही वाजले नव्हते
-’मुक्तायन’ कुसुमाग्रज

गाभारा....Gabhara


दर्शनाला आलात? या.

पण या देवालयात, सध्या देव नाही

गाभारा आहे, चांदीचे मखर आहे.

सोन्याच्या सम्या आहेत, हिर्‍यांची झालर आहे.

त्यांचही दर्शन घ्यायला हरकत नाही.

वाजवा ती घंटा, आणि असे इकडे या

पाहीलात ना तो रिकामा गाभारा?

उठा उठा चिऊताई - Utha Utha Chiu Tai

उठा उठा चिऊताई
सारीकडे उजाडलें
डोळे तरी मिटलेले
अजुनही, अजुनही
सोनेरी हे दूत आले
घरटयाच्या दारापाशी
डोळयांवर झोप कशी
अजुनही, अजुनही ?

सुपरमँन - संदिप खरे...... Suparman by Sandip Khare

या कवितेचा विशेष म्हणजे ........
तीन कडवी तीन वेगवेगळ्या रसांमधली आहेत ‍‍ (वीर रस, करूण रस व भक्ती रस)











सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन







वरतून चड्डी आतून पँट


















अंगामध्ये ताकद फार, पोलादाची जणू पहार





पक्षी नाही तरी उडतो, मासा नाही तरी बुडतो





उडण्याचाही भलता वेग, पँरीस पनवेल सेकंद एक





रोज पृथ्वीला चकरा पाच, गेला म्हणता हा आलाच





गरुडाहूनही थेट नजर, जिथे संकटे तिथे हजर





कोसळती बस हा अडवी, फुंकरीत वणवा विझवी





अंतराळीचे व्हिलन कुणी, त्यांच्याशी दण्णादण्णी





अवघी दुनिया त्याची फँऽऽऽऽऽन






सुपरमँन सुपरमँन सुपरमँन







एवढंच ना? - संदिप खरे.....Evadach Na by SAndip Khare

एवढंच ना?













[ आयुष्यावर बोलू काही च्या उत्तरार्धाची सुरुवात अनेकदा या कवितेने होते. ]








एवढंच ना? एकटे जगू.. एवढंच ना?











आमचं हसं, आमचं रडं, घेऊन समोर एकटेच बघू,


एवढंच ना?













रात्रीला कोण? दुपारला कोण? जन्माला अवघ्या या पुरलंय कोण?
श्वासाला श्वास, क्षणाला क्षण, दिवसाला दिवस जोडत जगू!

एवढंच ना?





दिवस असे की.......- संदिप खरे.......Divas Ase Ki by Sandip Khare

दिवस असे की











दिवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही
दिवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही







आकाश्याच्या छत्रीखाली भिजतो, आयुष्यावर हसने थुन्कुन देतो
आकाश्याच्या छत्रीखाली भिजतो, आयुष्यावर हसने थुन्कुन देतो
या हसन्याचे कारन उमगत नाही, या हसने म्हणवत नाही
दिवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही







प्रश्नांचे हे एकसंधसे तुकडे, त्यावर नाचे मनीचे अबलक घोडे
प्रश्नांचे हे एकसंधसे तुकडे, त्यावर नाचे मनीचे अबलक घोडे
या घोड्याला लगाम शोधत आहे, परी मजला गवसत नाही
दिवस असे की कोणी माजा नाही अन मी कोणाचा नाही

क्षितिजाच्या पार........संदिप खरे.... Kshitijachya Par by Sandip Khare

क्षितिजाच्या पार










क्षितिजाच्या पार वेड्‌या संध्येचे घरटे


वेड्‌या संध्येच्या अंगणी रात थरथरते


कुणी जा दूर तशी मनी हूरहूर



रात ओलावत सूर वात मालवते...









आता बोलायाला कोण संगे चालायाला कोण

कोण टाकेल जीवाचे ओवाळून लिंबलोण


पायरीला ठसे दार खुले छत पिसे


कुण्या उडल्या राव्याचे गीत घर भरते...


मन तळ्यात........- संदिप खरे..... Man Talyat by Sandip Khare

मन तळ्यात मल्यात जाईच्या कल्यात
मन नाजूकशी मोती माळ तुझ्या नाजुकशा गळ्यात
उरी चाहुलिंचे मृगजल उरी चाहुलिंचे मृगजल
उरी चाहुलिंचे मृगजल

वाजे पाचोला उगी कशात

इथे वार्याला सांगतो गाणी माझे राणी
इथे वार्याला सांगतो गाणी

आणि झुलुक तुझ्या मनात

भिडू लागे रात अन्बालागी हो ........
भिडू लागे रात अम्बालागी

तुझ्या नखाची कोर नभात

माझ्या नयनी नक्षत्र तारा

माझ्या नयनी नक्षत्र तारा

माझ्या नयनी नक्षत्र तारा

आणि चाँद तुझ्या डोळ्यात

मन तळ्यात मल्यात जाईच्या कल्यात

मन तळ्यात........- संदिप खरे..... Man Talyat by Sandip Khare

लव्हलेटर.......- संदिप खरे.... Love Letter By Sandip Khare

लव्हलेटर.......



लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे लव्हलेटर असतं
सरळ जाऊन बोलण्यापेक्ष इझी आणि बेटर असतं
गोड गुलाबी थंडीतला गोड गुलाबी स्वेटर असतं
घुसळ घुसळ घुसळलेल्या मनामधलं बटर असतं






लव्हलेटर लव्हलेटर म्हणजे एक सॉंग असतं
ज्यातला कंटेंट राईट आणि ग्रामर नेहमीच रॉंग असतं
सुचत नाही तेव्हा तुमच्या हार्ट मधली पेन असतं
आणि जेव्हा सुचतं तेव्हा नेमकं खिशात पेन नसतं
पटलं तर पप्पी आणि खटकलं तर खेटर असतं!

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...- संदिप खरे.... Kitik Halave Kitik Sundar Aapule Antar

कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...
त्याच जागी त्या येऊन जाशी, माझ्यासाठी... माझ्यानंतर...
कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर...








अवचीत कधी सामोरे यावे...


अन् श्वासांनी थांबून जावे...


परस्परांना त्रास तरीहि, परस्पराविण ना गत्यंतर...






कितीक् हळवे, कितीक् सुंदर, किती शहाणे आपूले अंतर...






मला पाहुनी... दडते-लपते,


आणिक तरीहि... इतूके जपते...

वाटेवरच्या फुलास माझ्या... लावून जाते हळूच फत्तर

गझल - संदिप खरे..... Ghazal by Sandip Khare

जुबा तो डरती है कहने से
पर दिल जालीम कहता है
उसके दिल में मेरी जगह पर
और ही कोई रहता है ॥ धृ ॥




बात तो करता है वोह अब भी
बात कहाँ पर बनती है
आदत से मैं सुनती हूँ
वोह आदत से जो कहता है ॥ १ ॥

मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो....- संदिप खरे.....Mi Hazar Chintani He doke Khajavato

मी हजार चिंतांनी हे डोके खाजवतो,
तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो, शीळ वाजवतो.





मी जुनाट दारापरी किरकिरा बंदी,
तो सताड उघड्या खिडकीपरी स्वछंदी,
मी बिजागरीशी जीव गंजवीत बसतो,
तो लंघुन चौकट पार निघाया बघतो.





डोळ्यात माझीया सुर्याहुनी संताप,
दिसतात त्वचेवर राप उन्हाचे शाप,
तो त्याच उन्हाचे झगझगीत लखलखते,
घड्वून दागिने सुर्यफुलांपरी झुलतो.